h1

De kunst van het oefenen

woensdag 22.11.2006

Het is (weer) zover! De eindronde… Eindronde? Ja, eindronde! De landelijke overheid zag zo’n 3,5 jaar geleden dat er iets mis was met het kiezersgedrag van de gemiddelde Nederlander en hebben ons de afgelopen 3,5 dan ook een aantal keer laten oefenen. Het is te vergelijken met een vak waarvoor je een aantal opdrachten voor krijgt die je moet inleveren voordat je tentamen kan doen. Ofwel, de verkiezingen van 2003 waren een tussentijdse toets en eigenlijk zijn de verkiezingen van 2006 dat ook: het zijn wéér vervroegde verkiezingen. Tussen 2002 en nu hebben we dus de volgende verkiezingen gehad:

  • Provinciale Staten/Eerste Kamer 2003
  • Tweede Kamer 2003
  • Europees Parlement 2004
  • (Referendum Europese Grondwet 2005)

Op zich genoeg oefenmateriaal gehad om nu eens op te gaan voor een fatsoenlijk stukje keuzes maken. Niet dat ik nu direct een link wil leggen tussen ‘emancipatie’ en verkiezingen, maar het feit dat het in beide gevallen neerkomt op keuzes maken en dat juist dát nu zo moeilijk blijkt, lijkt mij een punt om ons eens druk om te maken.

De verkiezingscampagne heeft mij geen seconde kunnen boeien en waarom niet? Omdat het helemaal niet ging over visie, over waar we Nederland over een decennium willen zien staan. Ik bedoel dus écht visie en niet zoiets als “Nederland kan zoveel socialer”, “Kies voor de toekomst, kies voor elkaar”, “NU. SP”, “Groei mee. GroenLinks”, etc. Allemaal lekker bekkend, maar nietszeggend. Wat zijn nu de échte plannen? Wat is nu dat Nederland in 2016?

Weinig te kiezen
Als ik de peilingen aanneem, zijn er blijkbaar veel geiten die allemaal trappen in de verkiezingsstunts van de linkse partijen, maar wat houdt dat nu concreet in? Ik heb Wouter Bos de afgelopen maanden geen een keer kunnen betrappen op een eigen idee, ja en als hij er eentje had waar ‘de kiezer’ niet helemaal gelukkig van werd, werd het idee ook weer afgezwakt. Wouter Bos doet erg zijn best de ideeën van een ander om zeep te helpen in plaats van zijn eigen ideeën neer te zetten. Als ik ergens een hekel aan heb, is het iemand die het nodig heeft een ander de grond in te trappen om er zelf beter van te worden! Ga uit van je eigen kracht, van je eigen ideeën! Jan Marijnissen weet zijn boodschap goed te brengen, alleen vind ik de boodschap niet juist: met inkomensnivellering kunnen we tenminste ieder hoofd dat boven het maaiveld uitkomt lekker afhakken! En ik krijg alleen al de rillingen als ik aan Femke(s ideeën) denk.

Linkse helden
Goed, links heeft zich als ware oppositiehelden gedragen en alleen maar gezeken op de huidige coalitiepartijen. Is dit eigenlijk wel terecht? Wat is de taak van de Tweede Kamer? Zullen we eens even kijken hoe de partijen die hebben uitgevoerd? Ik kan me herinneren dat de oppositie op de achterste benen stond toen prof. mr. Pieter zijn boekwerk aan iedereen liet lezen. Jan Marijnissen durfde zelfs met droge ogen en goed gespeelde verontwaardiging recht in de camera te zeggen dat er blijkbaar niets was geleerd “na Enschede en Volendam”! Inderdaad, beste Jan, je hebt niets geleerd. De Tweede Kamer heeft gewoon jaren lang op haar reet gezeten! Wie moet nu controleren of de overheid doet wat ze belooft? Dus wie hadden er ook moeten opstappen: de gehele Tweede Kamer, díe hebben namelijk dubbel gefaald!

Keuze
Ik geef gelijk toe dat ik geen fan ben van links, dat blijkt, maar ze hebben wel een kans bij me gehad. Al die keren dat ik een tussentijdse toets moest afleggen, hebben ze een kans gehad om mij te overtuigen en al die keren hebben ze daarin gefaald. Niet omdat ik niet sociaal ben, niet omdat ik sowieso voor centrumrechts ben, maar puur en alleen omdat ze zelf graag Sinterklaas willen spelen (waarom is de goedheiligman anders rood gekleurd?) en de rotklussen graag overlaten aan de rest: de/het Zwarte Pieten.

Laat een reactie achter