De Rabobank moet gaan oppassen. Sinds iets meer dan een jaar ben ik zelf een enthousiaste Raboklant, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik het overal mee eens ben 
. Sterker nog, als lid van de plaatselijke variant, vind ik zelfs dat ik ook kritisch móet zijn.
Mijn eigenlijke punt: de Rabo zit op het randje van misplaatste zelfgenoegzaamheid, een trekje dat voor mij altijd goed op zijn plaats is en was bij ABN-Amro. Veel Nederlandse spaarders hebben (een deel van) hun reserves bij Icesave gestald. Het is bekend dat dit momenteel even een beetje kritisch is (zie bijv. hier, hier of hier). Ongeveer 120.000 mensen en ongeveer 1.600.000.000 euro staat even bevroren (in IJsland kun je dat natuurlijk ook verwachten ). Bert Heemskerk van de Rabobank vindt het eigenlijk een beetje de eigen schuld van die gulzige consument. Die had natuurlijk kunnen weten dat 5,25% rente niet kon. Meneer Heemskerk vergeet even dat vele banken (waaronder Fortis, wellicht niet het beste voorbeeld, GarantiBank, DSB Bank) rond de 5% rente zaten, dus het is niet zo vreemd als mensen niet direct argwanend werden. Daarnaast, was het niet zo dat het een schimmig bankje zonder garanties in de voorwaarden was, daar heb ik zeker naar gekeken namelijk. Het viel onder twee garantiestelsels, de IJslandse (tot ca. 20.000 euro) en de Nederlandse (daarboven, tot 38.000 euro en sinds deze week tot 100.000 euro). Tot slot was al bekend dat banken moeilijk aan geld konden komen wegens onderling wantrouwen, gebrek aan vertrouwen van beleggers en het dus geen vreemd gevolg is dat ze geld bij consumenten proberen op te halen.
Nu gaat het mis, goed mis. De IJslandse banken zijn allen genationaliseerd en het land is zelf praktisch failliet. Deze cocktail is het probleem, niet de onbedachtzaamheid en onnozelheid van de consument. Wat doet nu Bert Heemskerk, die zegt doodleuk dat we maar niet zo dom hadden moeten zijn en dat hij zeker niet van plan is (hier) om mee te betalen om de Nederlandse gedupeerden te hulp te schieten. Hij heeft tenslotte al veel eerder aan de bel getrokken (hier). Maar is dit wel zo? Hij heeft gesteld dat ze oneerlijk concurreerden, omdat zij niet mee betalen/hebben meebetaald aan het garantiestelsel in geval het mis gaat. Hij vind het dus oneerlijk, hij heeft niet gezegd dat het gevaarlijk is om je spaargeld er te stallen.
Daar zit voor mij een belangrijk punt. Als de Rabo zichzelf nu zo graag op de borst wil kloppen omdat zij lage rentes hebben geboden de afgelopen jaren en nu – lijken te – overleven, prima. De Rabo is altijd voorzichtig geweest en dat pakt nu toevallig goed uit, in tijden dat het – ook veilig! – beter kan, is het weer nadelig voor de Rabo(klanten). Als de Rabo zich nu écht zorgen maakte, hadden ze heel hard bij de AFM, DNB, de Tweede Kamer, het Kabinet, etc. op de deur moeten kloppen om te zeggen dat de consument op het punt stond om een catastrofe mee te maken, dan hadden ze iedereen moeten waarschuwen in de media, etc.. Dat hebben ze niet gedaan, dan is er nu ook geen plaats voor zelfgenoegzaamheid en arrogantie. De Rabo is hard op weg om dit wel te etaleren. Als ze dat gaan doen, krijgen ze er in ieder geval geen klanten bij…
Als ze zich nu echt zorgen om ons allemaal maken, moeten ze ook de consument met alle mogelijke middelen en goede intenties helpen.
