…en gaat over tot de orde van de dag

De mail is verstuurd. Het hoge woord is eruit. Objectief, enigszins afstandelijk en toch vriendelijk. Geen schuld, slechts een analyse met conclusie. Nu weer over tot de orde van de dag.

Dat vind ik de mooiste vorm van cynisme trouwens. De moties in het parlement eindigen er ook atijd mee. Het is eigenlijk de zaag die je door je eigen stoelpoten laat gaan. Sta je net gepassioneerd moord en brand te schreeuwen, om actie te vragen, op de barricades te springen en sluit je af met de mededeling dat het eigenlijk niet zo nuttig is en dat je je weer druk gaat bezig houden met de zaken die er echt toe doen. Geen wonder ook dat veel moties verworpen worden… (in 2007 zijn er 1968 moties ingediend in de Tweede Kamer, 993 zijn er verworpen ¹).

¹http://www.tweedekamer.nl/images/Nieuwjaarscijfers%202007_tcm118-182416.pdf

Rookverbod is goed ijkpunt voor klantwaarde

Horecaondernemers – de kleine – schreeuwen moord en brand. Klanten mogen niet meer roken, dus gaan ze failliet, want er zijn geen klanten meer. Ik concludeer dan ook maar dat de kleinere horecagelegenheden niets meer te bieden hebben dan een rookhol te zijn. Kansloze bedrijven, geen enkele klantwaarde en dus geen enkel bestaansrecht. Ze zijn rokend in stand gehouden en dat lijkt me niet de bedoeling van een horecagelegenheid, coffeeshops daargelaten (die dan weer in stand worden gehouden door illegale handel toe te staan).

Nu is tenminste duidelijk welke kroegen hun klanten meer te biedern hebben en komt dit dus de algehele kwaliteit van de Nederlandse horeca ten goede. Een fijn neveneffect van het verbod!

Hier een aantal links

• NRC Handelsblad – Rookverbod.
• de Volkskrant – Achtergrond: Alles over het rookverbod.

Nobel initiatief of een stiekemerd?

Update: Ik moet natuurlijk wel eerlijk zijn en melden dat de website nu vermeld dat hun inspanningen geen zin meer hebben nu de overheid/DNB het geheel gaat regelen. Ze zullen geen geld innen van hen die zich hebben aangemeld.

Er is een nieuwe website gelanceerd voor de ‘gedupeerde’ (gezien de persconferentie van Bos en Wellink van vanavond, kan er niet meer echt van gedupeerden gesproken worden) Icesave spaarders: saveicesavers. Zoveel mogelijk gedupeerden moeten zich aanmelden, want dan kunnen zij ‘onze’ belangen behartigen. Ik laat dit eerlijk gezegd liever aan DNB over…maar goed. Wat mij opviel was dit:

Ik moet, als ik me aansluit, 20 euro aan de ’savers’ betalen. Dat is nog al niet wat zeg. Een website hosten (en zeker van het verschrikkelijk lelijk type als die zij hebben) kost een keer vijf tientjes per jaar. Dan kost het nog wat tijd, maar dit soort zaken moeten niet tegen uurtarieven van honderdplus euro per uur opgezet worden, dus veel zou dat niet mogen kosten. Kortom, geen tot weinig kosten. Er zijn ongeveer 108.000 Icesave spaarders (volgens Wellink), stel dat die zich allemaal zouden aanmelden: 2.160.000 euro’s voor meneer! Twee miljoentjes… ik vraag me serieus af wat de beste man zijn bedoelingen zijn. De site zegt dat hij ondernemer is…het zal wel een sterke businesscase zijn!

Ik ga voor de optie Bos/Wellink. Het duurt net zo lang, ik heb 100% zekerheid en ik betaal al per maand voor deze overhead .

Digitalisering van het onderwijs

Altijd leuk, die trendwatchers. Zo ook in het NRC Handelsblad van vandaag* Michael Tchong van Ubercool – waar op de website het spreken van Nederlands als moedertaal als een van de factoren voor een ‘global vision’  wordt bestempeld (zie hier). Kinderen, zo stelt hij, zijn inmiddels zo digitaal dat het onderwijs met al die boekjes en klaslokalen uber-ouderwets is. Gewoon, lekker wanneer een kind zin heeft onderwijs laten volgen, op een plaats waar dat het kind het beste uitkomt en vooral veel met computers laten doen, want dat is nu eenmaal een levensbepaldende factor voor de kids. En dat één ding tegelijk gedoe? Ook ouderwets! Als die arme hummels later een baan hebben wordt er ook van ze verwacht dat ze negen dingen tegelijk doen, dus laat ze dat maar alvast leren. Want de Chinezen komen eraan, net als de Japanners en de slimme en snelle jongens en meisjes uit india. Het van oudher bekende trio boekje – krijtje – schriftje is verleden tijd, op naar het e-boekje – cursortje – laptopje. Leren spellen, ja, dat had Michael ook gezien, dat was we essentieel, want hij kreeg ooit eens “abominabel slecht gespelde en geschreven reacties” op een oproep. Hoe Michael dit dan voor zich ziet stond er niet bij. Ik geef even een kleine inkijk in hoe ik dat dan voor me zie:

Meester_Karel1976 zegt:
Japie, doe de spellingscontrole eens uit, dit is een dictee!

CooleJapie zegt:
Heppik ook helemaal nie aan!

Meester_Karel1976 zegt:
Ik zie via de webcam achter de bloempot toch echt dat je de spellingscontrole aan hebt staan…

…enz.

Nee, ik denk toch niet dat het echt gaat werken… Júist als kinderen later al negen dingen tegelijk moeten doen, júist als ze thuis al hangend in het klimrek aan het hyven zijn, is het belangrijk dat kinderen ook leren om rust te nemen om iets te leren, iets op ze in te laten werken. Maar ik ben geen pedagoog en ik heb het niet onderzocht, dus misschien redt mijn GBV me in dit geval niet .

* Japke-D. Bouma (2008, 27 september). Vergeet de klas, pak mobieltje en laptop. NRC Handelsblad , p. 2.
** Afbeelding van Z@PPOuders.

Ik denk en hoop dat Bos gelijkt heeft

Gisteren had ik het hier nog met iemand over, dat het Amerikaanse (Angelsaksische) model weleens een beetje meer Rijnlands zou kunnen worden. De allesoverheersende gedachte dat er zoveel mogelijk geld verdient moet worden, gekoppeld aan een persoonlijke financiële trigger om bepaalde doelen ook te halen, kan niet anders dan op langere termijn verkeerd gaan; dacht ik al een tijdje. Nu is die langere termijn aangebroken. Dat het niet te ver moet doorslaan de andere kant op bewijst men in Italië (zie hier en hier), waar het personeel/de vakbonden zelf voor de ondergang van hun werkgever zorgen. Bos stelt het wat te links, populistisch en weinig genuanceerd, maar in essentie komt het op hetzelfde neer, zie hier.