Dametjes bij de kassa

Het was gisteren bij de supermarkt. Terwijl ik aan het einde van de lopende band wacht tot mijn brood en mango-sinaasappelsap binnen handbereik zijn, spot mijn ooghoek een dametje. Ja, een dametje. Zo’n dame op weg naar op leeftijd zijn in sjiek uitziende kleding. Goed, ze koopt tulpen bij de supermarkt, dus met dat vermogen zal het wel meevallen. Het gaat immers om de indruk. Die doet zelfs een “joehoe” door de winkel. Niet hard, net hoorbaar. Iedereen negeert haar – of hoort haar niet, daar ben ik niet achter gekomen. Terwijl mijn boodschappen met een druk op de groene JA ook echt van mij zijn, staat het dametje opeens bij mijn kassa. De mevrouw die de lopende band op weg naar de kassa aan het vullen is vanuit haar karretje, kijkt vreemd. De cassière probeert zich te redden door aan de ladende mevrouw te vragen of het dametje voor mag, ze heeft slechts een bosje tulpen. De ladende mevrouw vindt het goed. Dat het dametje (on)bewust asociaal gedrag vertoonde, was mij duidelijk. Dat ze zelf de drang had om het te verergeren met dom geleuter, verbaasde me. Wat ze zei? “Oh, ik dacht dat er iemand tussenuit was gelopen, er was een leeg stukje op de band.”

Rookverbod is goed ijkpunt voor klantwaarde

Horecaondernemers – de kleine – schreeuwen moord en brand. Klanten mogen niet meer roken, dus gaan ze failliet, want er zijn geen klanten meer. Ik concludeer dan ook maar dat de kleinere horecagelegenheden niets meer te bieden hebben dan een rookhol te zijn. Kansloze bedrijven, geen enkele klantwaarde en dus geen enkel bestaansrecht. Ze zijn rokend in stand gehouden en dat lijkt me niet de bedoeling van een horecagelegenheid, coffeeshops daargelaten (die dan weer in stand worden gehouden door illegale handel toe te staan).

Nu is tenminste duidelijk welke kroegen hun klanten meer te biedern hebben en komt dit dus de algehele kwaliteit van de Nederlandse horeca ten goede. Een fijn neveneffect van het verbod!

Hier een aantal links

• NRC Handelsblad – Rookverbod.
• de Volkskrant – Achtergrond: Alles over het rookverbod.

Mysterieus Schotland

Schotland is mooi, Schotland is gaaf!

Nobel initiatief of een stiekemerd?

Update: Ik moet natuurlijk wel eerlijk zijn en melden dat de website nu vermeld dat hun inspanningen geen zin meer hebben nu de overheid/DNB het geheel gaat regelen. Ze zullen geen geld innen van hen die zich hebben aangemeld.

Er is een nieuwe website gelanceerd voor de ‘gedupeerde’ (gezien de persconferentie van Bos en Wellink van vanavond, kan er niet meer echt van gedupeerden gesproken worden) Icesave spaarders: saveicesavers. Zoveel mogelijk gedupeerden moeten zich aanmelden, want dan kunnen zij ‘onze’ belangen behartigen. Ik laat dit eerlijk gezegd liever aan DNB over…maar goed. Wat mij opviel was dit:

Ik moet, als ik me aansluit, 20 euro aan de ’savers’ betalen. Dat is nog al niet wat zeg. Een website hosten (en zeker van het verschrikkelijk lelijk type als die zij hebben) kost een keer vijf tientjes per jaar. Dan kost het nog wat tijd, maar dit soort zaken moeten niet tegen uurtarieven van honderdplus euro per uur opgezet worden, dus veel zou dat niet mogen kosten. Kortom, geen tot weinig kosten. Er zijn ongeveer 108.000 Icesave spaarders (volgens Wellink), stel dat die zich allemaal zouden aanmelden: 2.160.000 euro’s voor meneer! Twee miljoentjes… ik vraag me serieus af wat de beste man zijn bedoelingen zijn. De site zegt dat hij ondernemer is…het zal wel een sterke businesscase zijn!

Ik ga voor de optie Bos/Wellink. Het duurt net zo lang, ik heb 100% zekerheid en ik betaal al per maand voor deze overhead .

Rabobank misplaatst zelfingenomen

De Rabobank moet gaan oppassen. Sinds iets meer dan een jaar ben ik zelf een enthousiaste Raboklant, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik het overal mee eens ben . Sterker nog, als lid van de plaatselijke variant, vind ik zelfs dat ik ook kritisch móet zijn.

Mijn eigenlijke punt: de Rabo zit op het randje van misplaatste zelfgenoegzaamheid, een trekje dat voor mij altijd goed op zijn plaats is en was bij ABN-Amro. Veel Nederlandse spaarders hebben (een deel van) hun reserves bij Icesave gestald. Het is bekend dat dit momenteel even een beetje kritisch is (zie bijv. hier, hier of hier). Ongeveer 120.000 mensen en ongeveer 1.600.000.000 euro staat even bevroren (in IJsland kun je dat natuurlijk ook verwachten ). Bert Heemskerk van de Rabobank vindt het eigenlijk een beetje de eigen schuld van die gulzige consument. Die had natuurlijk kunnen weten dat 5,25% rente niet kon. Meneer Heemskerk vergeet even dat vele banken (waaronder Fortis, wellicht niet het beste voorbeeld, GarantiBank, DSB Bank) rond de 5% rente zaten, dus het is niet zo vreemd als mensen niet direct argwanend werden. Daarnaast, was het niet zo dat het een schimmig bankje zonder garanties in de voorwaarden was, daar heb ik zeker naar gekeken namelijk. Het viel onder twee garantiestelsels, de IJslandse (tot ca. 20.000 euro) en de Nederlandse (daarboven, tot 38.000 euro en sinds deze week tot 100.000 euro). Tot slot was al bekend dat banken moeilijk aan geld konden komen wegens onderling wantrouwen, gebrek aan vertrouwen van beleggers en het dus geen vreemd gevolg is dat ze geld bij consumenten proberen op te halen.

Nu gaat het mis, goed mis. De IJslandse banken zijn allen genationaliseerd en het land is zelf praktisch failliet. Deze cocktail is het probleem, niet de onbedachtzaamheid en onnozelheid van de consument. Wat doet nu Bert Heemskerk, die zegt doodleuk dat we maar niet zo dom hadden moeten zijn en dat hij zeker niet van plan is (hier) om mee te betalen om de Nederlandse gedupeerden te hulp te schieten. Hij heeft tenslotte al veel eerder aan de bel getrokken (hier). Maar is dit wel zo? Hij heeft gesteld dat ze oneerlijk concurreerden, omdat zij niet mee betalen/hebben meebetaald aan het garantiestelsel in geval het mis gaat. Hij vind het dus oneerlijk, hij heeft niet gezegd dat het gevaarlijk is om je spaargeld er te stallen.

Daar zit voor mij een belangrijk punt. Als de Rabo zichzelf nu zo graag op de borst wil kloppen omdat zij lage rentes hebben geboden de afgelopen jaren en nu – lijken te – overleven, prima. De Rabo is altijd voorzichtig geweest en dat pakt nu toevallig goed uit, in tijden dat het – ook veilig! – beter kan, is het weer nadelig voor de Rabo(klanten). Als de Rabo zich nu écht zorgen maakte, hadden ze heel hard bij de AFM, DNB, de Tweede Kamer, het Kabinet, etc. op de deur moeten kloppen om te zeggen dat de consument op het punt stond om een catastrofe mee te maken, dan hadden ze iedereen moeten waarschuwen in de media, etc.. Dat hebben ze niet gedaan, dan is er nu ook geen plaats voor zelfgenoegzaamheid en arrogantie. De Rabo is hard op weg om dit wel te etaleren. Als ze dat gaan doen, krijgen ze er in ieder geval geen klanten bij…
Als ze zich nu echt zorgen om ons allemaal maken, moeten ze ook de consument met alle mogelijke middelen en goede intenties helpen.